Τα "φιλαράκια"
Αν αναρωτιέστε πόσες λέξεις έχουμε για να περιγράψουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά, δεν έχετε παρά να σκεφτείτε εκείνους που πρόδωσαν τη φιλία και την καλή σας πίστη. Τότε θα διαπιστώσετε πως το λεξιλόγιό σας είναι πολύ πιο πλούσιο απ' όσο νομίζατε. Είναι γνωστό ότι, πολύ συχνά, οι άνθρωποι τείνουν να παραγνωρίζονται χωρίς να γνωρίζουν και, κυρίως, χωρίς να επιθυμούν να γνωρίσουν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Γνωρίζω πραγματικά έναν άνθρωπο σημαίνει σέβομαι τα όριά του και την ελευθερία του να έχει τη δική του άποψη, χωρίς να του κάνω μούτρα, να τον εκφοβίζω ή να τον τιμωρώ με τη σιωπή μου, όπως κάναμε μικροί στο σχολείο, τότε που λέγαμε "κόψε", όταν τσακωνόμασταν με τους συντρόφους των παιδικών μας παιχνιδιών. Χωρίς φωνή, χωρίς σεβασμό, χωρίς διάλογο, εισβάλλει στις ανθρώπινες σχέσεις το θράσος, η κακεντρέχεια, ο ανταγωνισμός και τα άρρωστα παιχνίδια κυριαρχίας και υποταγής. Ο καθένας μένει μόνος με τον πολύτιμο εαυτό του και τραβάει το σκοινί προς τη δική του πλευρά, ελπίζ...