Μετεωρισμοί

 



Βρίσκομαι σε βαθιά σύγχυση. Νιώθω όλη μου την ύπαρξη να πηγαίνει πέρα δώθε πάνω από το κενό και δεν βλέπω κανένα δίχτυ ασφαλείας. Κάθε κλάσμα δευτερολέπτου κινδυνεύω να πέσω στο έρεβος του απείρου και να με καταπιεί το τίποτα. 

Πνίγομαι σαν κάποιος, με κάποιο Μυστικό Σχέδιο, να με κρέμασε στο Εκκρεμές του Φουκώ, για να με ξεκάνει. Ζαλίζομαι και γυρίζει το στομάχι μου. Θέλω να κάνω εμετό και ζητώ απεγνωσμένα λίγη ανακούφιση. 

Έξω παίζω το θέατρο του Ίρβινγκ Γκόφμαν, αλλά έχω χαθεί μέσα στους ρόλους μου. Δεν αναγνωρίζω πια τον εαυτό μου στις μεταμφιέσεις μου, αλλά ούτε και την εικόνα μου στον καθρέφτη της μοναξιάς μου. Ποιος είναι αυτός που βλέπω εκεί μέσα και ποιος είμαι εγώ; 

Γιατί όλα αυτά που έκανα μέχρι τώρα έχουν πάψει να μου δίνουν τη χαρά και την ικανοποίηση που ένιωθα παλιότερα; 

Μπορώ να αλλάξω κάτι; Μπορώ να τα αλλάξω όλα; Είναι πολύ νωρίς ή μήπως πολύ αργά για να αλλάξω οτιδήποτε; 

Με τι και με ποιους θα χρειαστεί να παλέψω; Πόσο ακριβό θα είναι το τίμημα που θα χρειαστεί να πληρώσω; Τι να κρατήσω από το παρελθόν; Πώς να ζήσω τη ζωή μου; 

Βοήθεια…




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πλάτωνος, "Φαίδρος": Ο μύθος της γραφής

Μύθος και Λόγος

Σοφιστές: Οι «παρεξηγημένοι» της ιστορίας