Το εγκαταλελειμμένο αρχοντικό

 

Ποιοι ζούσαν κάποτε εδώ;

Το είδα από μακριά να στέκεται περήφανο κι αδιάφορο για τις φθορές του χρόνου. Απομεινάρι μιας άλλης, ξεχασμένης εποχής με ξεφτισμένα χρώματα, σπασμένα τζάμια και παράθυρα που κοίταζαν τον κόσμο χωρίς να τον βλέπουν. Μνήμες και ιστορίες που δεν πρόλαβαν να ειπωθούν. Μυστικά και ψέματα κρυμμένα κάτω από τη σκόνη που λαμπυρίζει στο φως του ήλιου, όταν τα πρωινά μπαίνει λοξά από τις χαραμάδες.

Ανέβηκα τα σκαλιά και στάθηκα μπροστά στη μεγάλη πόρτα που είχε μείνει μισάνοιχτη, σαν να περίμενε κάποιον που άργησε πολύ. «Ποιος έμενε άραγε εδώ;», αναρωτήθηκα και το φαντάστηκα γεμάτο ζωή, παιδικά γέλια, χορούς κι αρραβωνιάσματα, όπως στις παλιές ταινίες. Αργότερα, στο καφενείο, μου είπαν πως το σπίτι είχε επιταχτεί από τα στρατεύματα κατοχής και πως τα πλούσια κελάρια του είχαν γίνει φυλακές και χώροι βασανιστηρίων. Οι ιδιοκτήτες του δεν επέστρεψαν ποτέ και το παλιό αρχοντικό έμεινε να κατοικείται απ' όλα εκείνα που αφήσαμε πίσω μας και δεν θέλουμε πια να θυμόμαστε...